Τετάρτη, 07.12.16

Τελευταία Ενημέρωση:04:16:06 PM GMT

Τελευταία Νέα:

Μιχάλης Τζελέπης - Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ν. Σερρών - Αρθρα - Ομιλίες

'Αρθρο Μιχάλη Τζελέπη για την Βιολογική Γεωργία-Κτηνοτροφία με αφορμή το 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Βιολογικής Γεωργίας και Κτηνοτροφίας που διεξήχθη στον Νομό Σερρών

E-mail Εκτύπωση
IWIWSatartlapGoogle bookmarkDel.icio.usTwitterLinkter.huvipstart.huFacebookMyspace bookmarkDiggUrlGuru.huBlogter.hu

11960077 10206577373209495 2214754165058721632 n

Τις τελευταίες δεκαετίες η ανησυχία για την καταστροφή του περιβάλλοντος έχει αποκτήσει ιδιαίτερα μεγάλες διαστάσεις, ενώ οι διαμαρτυρίες για τις περιβαλλοντικές επιδράσεις των συστημάτων παραγωγής προϊόντων αυξάνονται σε παγκόσμια κλίμακα.                          Ιδιαίτερη προσοχή στα πλαίσια του ευρύτερου κινήματος για την προστασία του περιβάλλοντος έχει δοθεί στον τομέα της γεωργίας. Ασκείται έντονη κριτική στις βιομηχανικές μεθόδους γεωργικής καλλιέργειας της συμβατικής γεωργίας, οι οποίες συντελούν με τις εντατικές και μηχανοποιημένες τεχνικές παραγωγής στην απαξίωση του φυσικού περιβάλλοντος, την αύξηση της μόλυνσης και την εξάντληση μη ανανεώσιμων φυσικών πόρων. Επιπροσθέτως με την έντονη χρήση χημικών φυτοφαρμάκων δημιουργούν στο σύγχρονο καταναλωτικό κοινό, το οποίο απαιτεί τρόφιμα ποιοτικά και υγιεινά, ανησυχία για την ασφάλεια και θρεπτική αξία των γεωργικών προϊόντων.

Σε μια εποχή λοιπόν που τα υγιεινά τρόφιμα αποτελούν είδος προς εξαφάνιση, η βιολογική γεωργία έρχεται να δώσει τη λύση δημιουργώντας τις προϋποθέσεις παραγωγής ποιοτικά εγγυημένων προϊόντων, ασφαλών για την δημόσια υγεία και υψηλής διατροφικής αξίας μέσω μεθόδων καλλιέργειας που ελαχιστοποιούν την μόλυνση του περιβάλλοντος και προωθούν την διατήρηση της βιοποικιλότητας

Αυτοί είναι και οι βασικοί λόγοι που τα βιολογικά προϊόντα κερδίζουν συνεχώς έδαφος σε όλο τον κόσμο και αποτελούν την προτίμηση κάθε συνειδητοποιημένου καταναλωτή που επιθυμεί την υγιεινή διατροφή και την προστασία του περιβάλλοντος.

Δυστυχώς, στην χώρα μας, παρόλο που οι βιολογικές καλλιέργειες ξεκίνησαν εδώ και 20 χρόνια, δεν αναπτύχθηκαν για διάφορους λόγους στο μέτρο που θα μπορούσαν. Τα στοιχεία λένε ότι η Ελλάδα έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά σε παραγωγή και κατανάλωση βιολογικών προϊόντων στην Ευρώπη και εύλογα γεννάται το ερώτημα: Γιατί μέσα στην περίοδο της κρίσης, με δεδομένη όσο ποτέ την αναγκαιότητα εύρεσης οικονομικού διεξόδου στον πρωτογενή τομέα, με δεδομένη την ανάγκη παραγωγής προϊόντων με υψηλή προστιθέμενη αξία, η παραγωγή βιολογικών προϊόντων αποτελεί μόνο το 4% της εγχώριας γεωργικής παραγωγής;

Οι λόγοι βέβαια είναι αρκετοί θα αναφερθώ όμως επιγραμματικά σε ορισμένους που θεωρώ ότι είναι οι σημαντικότεροι:

1. H αυξημένη τιμή αγοράς των βιολογικών προϊόντων, απόρροια του αυξημένου κόστους παραγωγής τους που σε μια εποχή ιδιαίτερων οικονομικών δυσχερειών δρα αποτρεπτικά για τον επίδοξο καταναλωτή, αποθαρρύνει τον επίδοξο βιοκαλλιεργητή και αναγκάζει πολλούς από αυτούς που ασχολήθηκαν να επιστρέψουν στον συμβατικό τρόπο καλλιέργειας.

2. Η προβληματική έως τώρα υλοποίηση-διαχείριση των γεωργοπεριβαλλοντικών προγραμμάτων που αφορούν ενισχύσεις στην βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία από το αρμόδιο Υπουργείο

3.Η μη εφαρμογή θεσμικού πλαισίου για την νομότυπη λειτουργία εξιδεικευμένων αγορών-παραγωγών βιολογικών προϊόντων από την Πολιτεία

4. Η ελλιπής ενημέρωση και εκπαίδευση των καταναλωτών σε θέματα βιολογικής γεωργίας

            Η τιμή των βιολογικών προϊόντων είναι πιο υψηλή από αυτή των συμβατικών, πράγμα που οφείλεται σε ένα συνδυασμό από παράγοντες οι οποίοι είναι γνωστοί. Οι αποδόσεις αυτών των καλλιεργειών είναι χαμηλότερες σε ποσοστό μεγαλύτερο του 30% από αυτές μίας συμβατική καλλιέργειας και εάν σε αυτό το πρόβλημα της μειωμένης παραγωγής συμπεριλάβουμε και το επιπρόσθετο κόστους ελέγχου και πιστοποίησης των βιολογικών προϊόντων μαζί με το ιδιαίτερα αυξημένο κόστος παραγωγής τους, καταλαβαίνουμε που οφείλεται η αλμυρή τιμή τους στην αγορά.

         Εδώ έρχεται η πολιτεία να δώσει λύσεις ενισχύοντας τους επίδοξους βιοκαλλιεργητές με μία σειρά μέτρων μέσω του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης με τα λεγόμενα γεωργοπεριβαλλοντικά προγράμματα βιολογική γεωργίας και κτηνοτροφίας δίνοντας οικονομική στήριξη προκειμένου οι δικαιούχοι των προγραμμάτων να αποζημιωθούν για το διαφυγόν εισόδημα και τις πρόσθετες δαπάνες και εν κατακλείδι να μπορέσουν να πουλήσουν σε ποιο ανταγωνίστηκες τιμές. Δυστυχώς, όμως, η θεωρία εν προκειμένω απέχει παρασάγγας από την πράξη , δηλαδή την θλιβερή πραγματικότητα που βιώνουμε.

         Στον Νομό Σερρών, σύμφωνα με στοιχεία της Δ.Α.Ο.Κ, το έτος 2012 εντάχθηκαν 370 άτομα στην βιολογική γεωργία με πάνω από 30.000 στρέμματα και 101 άτομα στην βιολογική κτηνοτροφία με 29.000 ζώα, προσδοκώντας μέσα στην πενταετία που κρατάει το πρόγραμμα να απορροφήσουν πάνω από 13 εκατομμύρια ευρώ. Αυτοί οι παραγωγοί ενώ είναι αναγκασμένοι να τηρούν τις δεσμεύσεις της εφαρμογής του προγράμματος κάθε έτος, με το ανάλογο οικονομικό κόστος, έχουν πληρωθεί μέχρι στιγμής μόνο για το πρώτο έτος ένταξής τους στο πρόγραμμα   βιολογικής κτηνοτροφίας και για τα δύο πρώτα έτη για την βιολογική γεωργία. Η αδιαφορία της πολιτείας είναι δεδομένη καθώς φτάνοντας στην ολοκλήρωση αυτών των προγραμμάτων, εν έτη 2016, οι πληρωμές καθυστερούν χαρακτηριστικά παρά τις αυξημένες πιέσεις εκ μέρους όλων των ενδιαφερομένων συμπεριλαμβανομένου και εμού του ιδίου.

Δεν αρκεί η προσπάθεια των βιοκαλλιεργητών, πρέπει και η Πολιτεία και ειδικά το ΥΠΑΑΤ να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

         Τα προβλήματα είναι γνωστά, έχουν επισημανθεί επανειλημμένα από τους εμπλεκόμενους φορείς και η αδυναμία της κυβέρνησης να τα διαχειριστεί είναι παροιμιώδης.  

         Δεν θα μπορούσε άλλωστε αλλιώς να δικαιολογηθεί και η παντελής αδιαφορία των Κυβερνόντων, οι οποίοι ηθελημένα κωφεύουν στις εκκλήσεις των οργανωμένων φορέων των βιοκαλλιεργητών που ζητούν εδώ και καιρό να οριστεί από το κράτος μέσω ΚΥΑ, το κανονιστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο οι αγορές των βιολογικών προϊόντων θα μπορούν να λειτουργούν νομότυπα δίνοντας στους παραγωγούς την δυνατότητα οργανωμένα να διαθέτουν οι ίδιοι καθαρά, ποιοτικά και πιστοποιημένα προϊόντα στους καταναλωτές. Ως επακόλουθο, με την δημιουργία αυτών των αγορών, κατά την γνώμη μου, θα βελτιωθεί αισθητά και το ενδιαφέρον όπως και η ενημέρωση των εν δυνάμει καταναλωτών. Το συγκεκριμένο πρόβλημα είναι εις γνώση μου και δεσμεύομαι να το παρακολουθήσω βοηθώντας με τα μέσα που διαθέτω στην επίλυσή του.

         Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω ότι σε μία χώρα που ο λαός της ασφυκτιά υπό το βάρος δυσβάσταχτων οικονομικών υποχρεώσεων και αντιμετωπίζει πλέον θέμα επιβίωσης, η ενίσχυση-ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα παραγωγής που αποτελούσε και θα πρέπει να συνεχίσει να αποτελεί μία από τις κύριες πλουτοπαραγωγικές πηγές της, είναι μονόδρομος .

         Σε αυτή την κατεύθυνση θεωρώ ότι είναι χρέος όλων μας και ειδικότερα της πολιτείας να δούμε σοβαρά τις ευκαιρίες που δημιουργούνται αλλά και τα προβλήματα που δυσχεραίνουν την ανάπτυξη του συγκεκριμένου κλάδου. Το χρέος μας γίνεται ακόμα μεγαλύτερο εάν αναλογιστούμε, εκτός από τις οικονομικές ευκαιρίες και τον πραγματικό στόχο όσων προωθούν ή ασχολούνται με την αειφόρο γεωργία εν γένει. Την διασφάλιση της δημόσιας υγείας και την διαφύλαξη ενός βιώσιμου περιβάλλοντος για τις επόμενες γενιές, τα παιδιά μας.

        

3η Σεπτέμβρη: Ημέρα Μνήμης και Ημερομηνία σταθμός για την πολιτική ζωή του τόπου

E-mail Εκτύπωση
IWIWSatartlapGoogle bookmarkDel.icio.usTwitterLinkter.huvipstart.huFacebookMyspace bookmarkDiggUrlGuru.huBlogter.hu

42 xronia pasok

 

Η 3η Σεπτέμβρη δεν είναι απλά η γενέθλιος ημέρα του ΠΑΣΟΚ…

Η 3η Σεπτέμβρη αποτελεί την ημερομηνία-σταθμό για τη γέννηση της Δημοκρατίας των «πολιτικών κομμάτων». Το μπλοκ των μη προνομιούχων πολιτών, το αίτημα για Εθνική Ανεξαρτησία και Λαϊκή Κυριαρχία διατυπώθηκαν για πρώτη φορά στην Ιστορία, στις 3 Σεπτεμβρίου του 1974, από τον ιδρυτή του Κινήματος, Ανδρέα Γ. Παπανδρέου και το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ.

Για πρώτη φορά στην Μεταπολιτευτική Ιστορία της Ελλάδας, ο λαός απέκτησε κεντρικό ρόλο στην πολιτική σκηνή και τα πολιτικά κόμματα άλλαξαν ριζικά: από «αστικά»-«ελιτιστικά» κόμματα μετατράπηκαν σε μαζικού τύπου κόμματα, όπου κάθε πολίτης είχε αποκτήσει λόγο και φωνή.

Το ΠΑΣΟΚ ήταν, είναι και θα είναι πάντοτε καθοδηγητής των μεγάλων, πολιτικών εξελίξεων της χώρας και των προοδευτικών μεταρρυθμίσεων… Πολλοί προσπαθούν σήμερα να μιμηθούν τόσο τον ίδιο τον πολιτικό φορέα όσο και τον ιδρυτή του-ελάχιστα έως καθόλου, όμως, το πετυχαίνουν. Ως προοδευτικός πόλος, ως Κίνημα της αλλαγής με διακριτές αρχές και αξίες είναι “suis generis” και όσο και αν προσπαθούν «οι άλλοι» να μας αντιγράψουν, όσες μάσκες και αν φορέσουν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι, το ΠΑΣΟΚ θα είναι πάντα η ψυχή της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα, το «Κίνημα των μη προνομιούχων Πολιτών», το «κίνημα των αγροτών», «το Κίνημα του ελληνικού λαού», «το κίνημα της αλλαγής»…

Σήμερα, το μήνυμα της επετείου της 3ης Σεπτέμβρη είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Το ΠΑΣΟΚ αλλά και ο χώρος της ευρύτερης Κεντροαριστεράς οφείλουν να ξαναβρούν τον δρόμο των αξιών τους για να συμβάλλουν καθοριστικά στην ισορροπία του σημερινού, μετέωρου «πολιτικού συστήματος». Είναι χρέος όλων μας το ΠΑΣΟΚ να επανασυσπειρωθεί και να αποτελέσει «πρωταγωνιστή» όχι σε ψευτοδιλήμματα και αυταπάτες, αλλά στα καίρια και μεγάλα προβλήματα που ταλανίζουν τον τόπο μας για να ξαναβρεί η χώρα το «χαμένο βηματισμό της» και ο λαός την «χαμένη ταυτότητά του»…

«Οι χαμένες ανακτήσεις….»

E-mail Εκτύπωση
IWIWSatartlapGoogle bookmarkDel.icio.usTwitterLinkter.huvipstart.huFacebookMyspace bookmarkDiggUrlGuru.huBlogter.hu

diamartyria-agrotes

 

 

Η Απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την επιστροφή των αποζημιώσεων από τους αγρότες επιβεβαιώνει για ακόμη μία φορά την οδυνηρή, αδιέξοδη κατάσταση, στην οποία βρίσκεται η χώρα σήμερα. Παράλληλα, όμως επισκιάζει τους πραγματικά ένοχους, οι οποίοι δημιούργησαν τη σημερινή κρίση, η οποία έχει αφετηρία το 2007 και διαιωνίζεται μέχρι και σήμερα..

Το 2008 είχαν αρχίσει να διαφαίνονται τα πρώτα σημάδια της κρίσης στην Ελλάδα και η τότε Κυβέρνηση αντί να επινοήσει τρόπους και μεθόδους για την καλύτερη αντιμετώπιση του φαντάσματος της κρίσης, μοίραζε λεφτά…Ο Υπουργός Γεωργίας, ο κ. Σωτήρης Χατζηγάκης, (ο οποίος όπως αποδεικνύουν οι πολιτικές εξελίξεις σήμερα, μάλλον έχει αποτελέσει «πρότυπο προς μίμηση» για τον κ. Τσίπρα), από την μία ανέβαινε στα τρακτέρ των αγροτών και εξέφραζε με όποιον τρόπο μπορούσε την αμέριστη συμπαράστασή του στις αγροτικές κινητοποιήσεις και από την άλλη «μοίραζε» αποζημιώσεις, τις οποίες καλούνται σήμερα οι αγρότες να επιστρέψουν πίσω…

Και ο σημερινός Πρωθυπουργός αντί να καταδικάσει τα πρόσωπα, τις πρακτικές, τα φαινόμενα, τις αντιλήψεις, τις νοοτροπίες αυτές που έχουν οδηγήσει τη χώρα σ’ αυτό το μεγάλο αδιέξοδο, τους επιβραβεύει κιόλας…Είτε με τις πολιτικές του επιλογές, π.χ. η επιλογή του Προκόπη Παυλόπουλου στο Ανώτατο Αξίωμα της χώρας όπως επίσης και η τοποθέτηση άλλων στελεχών της Κυβέρνησης του 2004-2009 σε καίριες Κυβερνητικές θέσεις, είτε μέσω των Κυβερνητικών του πρακτικών για παράδειγμα η επιλογή φίλων και συγγενών σε ανώτατα Κυβερνητικά κλιμάκια, είτε μέσω των νομοθετικών πρωτοβουλιών, δηλαδή δίνουμε τηλεοπτικές άδειες σ’ όποιον «γουστάρουμε» … Το λεγόμενο “Greek Paradox” σήμερα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ… Ο κ. Τσίπρας όχι μόνο δεν παρουσιάζει δείγματα γραφής για ριζικές αλλαγές, για απονομή δικαιοσύνης, αλλά απεναντίας με προκλητικό τρόπο επισφραγίζει την αναπαραγωγή πολιτικών προτύπων του παρελθόντος που κατέστρεψαν την χώρα…

Σαφέστατα, σε αυτό το «παιχνίδι εξουσίας» ένοχοι είναι οι αθώοι και οι αθώοι γίνονται ένοχοι…Αν ρωτήσουμε σήμερα τον κ. Τσίπρα «Τις πταίει»; Σίγουρα θα μας απαντήσει όχι «η Κυβέρνηση Καραμανλή 2004-2009»… Φταίει, μήπως καλύτερα, κατά τον κ. Τσίπρα το ΠΑΣΟΚ που παρέλαβε μία χώρα χρεοκοπημένη; Με ένα διογκωμένο δημόσιο χρέος που μόνο μέσα σ’ ένα χρόνο, την περίοδο 2008-09 προστέθηκε χρέος 57 δις ευρώ; Με έναν υπέρογκο δημόσιο τομέα, ο οποίος κατά την περίοδο 2004-2009 αυξήθηκε κατά 865.000 προσλήψεις; Για όλα αυτά και για άλλα πολλά είναι υπαίτιοι όλοι οι άλλοι πλην του κυρίου υπευθύνου της κρίσης αυτής, ο οποίος παραμένει από το 2009 και μετά «κρυπτόμενος»…

Και καλούνται σήμερα οι αγρότες, σε συνδυασμό με τα αλλεπάλληλα φοροεισπρακτικά και εισφοροεισπρακτικά μέτρα που τους έχει επιβάλλει η Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να επιστρέψουν αποζημιώσεις.. Και σε αυτήν την περίπτωση ποιοι είναι οι ένοχοι τελικά; Εκτός από τον κ. Χατζηγάκη μήπως είναι ένοχος και ο κ. Αποστόλου, ο οποίος διατυμπάνιζε από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων ότι δεν θα εφαρμόσει την Τροπολογία για την επιστροφή των αποζημιώσεων την οποία ο ίδιος, κατέθεσε και ψήφισε, ενώ παράλληλα έχει ήδη προβλέψει στον Προϋπολογισμό του 2016 ποσό ανάκτησης των αποζημιώσεων;

Και σήμερα που καλείται να την εφαρμόσει; Τι θα μας ανακοινώσει; Ότι δεν φταίει αυτός; Αλλά ναι, μάλλον φταίνε προηγούμενοι ή μήπως φταίνε οι Θεσμοί; Ή μήπως ο Ολλανδρέου;…

Καλύτερα, για να μιλάμε και με όρους «αριστεράς» φταίνε οι διαπλεκόμενοι… Μόνο που οι «διαπλεκόμενοι», κ. Τσίπρα έχουν αλλάξει απλά ονοματεπώνυμο, τα συμφέροντα έχουν μείνει ίδια και δυστυχώς αυτή είναι η μήτρα του κακού για το ελληνικό, πολιτικό σύστημα: «Ένοχοι είναι οι αθώοι και οι αθώοι γίνονται ένοχοι»…

«Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προσπαθεί να βγάλει από την μύγα ξίγκι σε βάρος των αγροτών"

E-mail Εκτύπωση
IWIWSatartlapGoogle bookmarkDel.icio.usTwitterLinkter.huvipstart.huFacebookMyspace bookmarkDiggUrlGuru.huBlogter.hu

 

Η οργή του αγροτικού κόσμου προέρχεται από την προσπάθεια της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να βγάλει από την μύγα ξίγκι από τις ήδη μη βιώσιμες-αποεπενδεδυμένες, υπερφορολογημένες και άνευ υποδομών γεωργικές εκμεταλλεύσεις, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο σοβαρό πρόβλημα στην διατροφική επάρκεια του ελληνικού λαού σε περίοδο οικονομικής κρίσης και διαταράσσοντας την κοινωνική συνοχή στην Ελληνική περιφέρεια.

Η «ασφαλιστική αντιμεταρρύθμιση» που προωθείται από την Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με τον τριπλασιασμό των ασφαλιστικών εισφορών των αγροτών από 7% σε 20% και στη συνέχεια σε 27% με την κατάργηση του ΟΓΑ, σε συνδυασμό με τα αλλεπάλληλα φορομπηχτικά μέτρα του μνημονίου της «για δεύτερη φορά Αριστερά», όπως την αύξηση της προκαταβολής φόρου από 27,5% σε 55%, την κατάργηση της επιστροφής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης πετρελαίου κίνησης, την αύξηση του συντελεστή φορολόγησής τους από το 13% στο 26% από το πρώτο ευρώ, τον φόρο στο κρασί κ.ά., αποδεικνύουν ξεκάθαρα ότι η Κυβέρνηση έχει περίτεχνα μεθοδεύσει την εξόντωση του αγροτικού κόσμου

Εντούτοις, οι Υπουργοί και τα στελέχη της Κυβέρνησης σ’ ένα ατελείωτο παιχνίδι εξουσίας προσπαθούν να αποδείξουν ότι οι σημερινές, αγροτικές κινητοποιήσεις είναι «ασύμβατες» ως προς την Κυβερνητική πολιτική. Οφείλει, ωστόσο, η Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ όπως και ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης να κατανοήσουν το αγροτικό ζήτημα που φέρνει τους αγρότες σε παραγωγικό αδιέξοδο, γιατί οι άνθρωποι της παραγωγής όπως και οι αγρότες δεν κάμπτονται από επικοινωνιακά τεχνάσματα.

Ο κ. Τσίπρας όταν ήταν στην Αντιπολίτευση έσπερνε υποσχέσεις «για όλα» και σε «όλους». Σήμερα, ως Κυβέρνηση σπέρνει εισφορές και φόρους…Φυσικό είναι η συγκομιδή να είναι σήμερα η «κοινωνική οργή»..

Η ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ

E-mail Εκτύπωση
IWIWSatartlapGoogle bookmarkDel.icio.usTwitterLinkter.huvipstart.huFacebookMyspace bookmarkDiggUrlGuru.huBlogter.hu

ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΗ σημερινή πολιτική συγκυρία επιτάσσει την ταχύτατη και άμεση ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς. Το πολιτικό σύστημα της χώρας βρίσκεται εγκλωβισμένο ανάμεσα στην λαϊκιστική Αριστερά και τον νεοφιλελεύθερο Συντηρητισμό της ΝΔ.

Η σημερινή Κυβερνητική πολιτική είναι αδιέξοδη σε πρακτικές του παρελθόντος, τις οποίες η χώρα της πλήρωσε πολύ ακριβά. Το «εθνικό αφήγημα» της εξόδου από την κρίση βρίσκεται ανάμεσα στις «ψεύτικες ελπίδες του χθες» και στις «προσλήψεις του σήμερα». Η δημαγωγία, ο κρατισμός, η συνωμοσιολογία, η εθνική μελαγχολία αποτελούν σύστοιχα στοιχεία της σημερινής ελληνικής πολιτικής κουλτούρας. Από την άλλη πλευρά, η Κεντροδεξιά είναι περιστοιχισμένη από ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, χωρίς προοδευτικό πρόσημο και χαρακτήρα.

Σε όλα αυτά, ο χώρος της ευρύτερης Κεντροαριστεράς καλείται να δώσει λύσεις και να προβάλλει μία νέα, άλλη, διαφορετική προγραμματική ατζέντα στον δημόσιο χώρο, ένα νέο σχέδιο Εθνικής Ανασυγκρότησης.

Οι δυσκολίες ανασυγκρότησης και ανασύστασης του χώρου είναι πολλές και πολυεπίπεδες. Ο κατακερματισμός των πολιτικών δυνάμεων της Κεντροαριστεράς είναι μεγάλος. Ο χώρος της ευρύτερης Κεντροαριστεράς, σήμερα, καλείται να ανακαλύψει τα ταυτοτικά του χαρακτηριστικά, τις διακριτές ιδεολογικές του αναφορές και να συγκροτηθεί ένας ενιαίος Προοδευτικός πόλος ενάντια σε αυτό το δίπολο Δεξιάς-Αριστεράς προκειμένου να επαναθεμελιωθεί ένας νέος Προοδευτικός λόγος, με σαφή ευρωπαϊκό προσανατολισμό και κοινωνικό χαρακτήρα.

Πρωταγωνιστικό ρόλο θα παίξει το Κέντρο, όχι όμως μόνο ως «συμβολική αναφορά». Αλλά και ως πυλώνας ιδεολογικού επαναπροσδιορισμού βασικών θέσεων του ευρύτερου χώρου της σοσιαλδημοκρατίας, ως η διαιρετική τομή που θα καθορίσει την νέα μορφή κοινωνικού συμβολαίου σε μία αμφίδρομη σχέση μεταξύ των πολιτικών ελίτ και της κοινωνίας.

Η Κίνηση της Προέδρου του ΠΑΣΟΚ για τη συναίνεση όλων των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας μέσα από μία ανοιχτή συνδιάσκεψη κομμάτων, πολιτικών στελεχών και προσωπικοτήτων είναι πραγματικά θαρραλέα και θα πρέπει να εκτιμηθεί και από τα υπόλοιπα κόμματα του ευρύτερου κέντρου ως τέτοια. Θαρραλέα γιατί εγκαταλείπει τις θεωρίες περί εγωισμού και αλαζονείας της εξουσίας και συμβάλλει στην δημιουργία μιας ενιαίας έκφρασης όλων των δυνάμεων του χώρου. Θαρραλέα γιατί το ΠΑΣΟΚ ως βασικός πυλώνας της Κεντροαριστεράς πρέπει να επιχειρήσει πολύπλευρα πολιτικά ανοίγματα, διακόπτοντας την αναμέτρηση με το παρελθόν του. Γιατί η χώρα χρειάζεται κόμματα που κοιτάζουν μπροστά-διαθέτοντας ταυτόχρονα την ευελιξία της συνεννόησης. Δεν είναι ο στόχος να συσπειρωθούμε μεταξύ μας και να αναμένουμε την πιθανή επιστροφή των ψηφοφόρων μας. Δεν είναι το κύριο ζήτημα «η πολιτική μας δικαίωση» για τις δύσκολες και αναγκαίες επιλογές που κάναμε. Θέλουμε την δημιουργία ενός μεγάλου ρεύματος πλειοψηφίας με νέο πολιτικό στίγμα για την χώρα, για την κοινωνία, για τους πολίτες.

Αυτό το νέο προοδευτικό εγχείρημα δεν είναι υπόθεση, όμως, μόνο των πολιτικών ελίτ. Ο κόσμος έχει πλέον συνειδητοποιήσει ότι στο ζοφερό περιβάλλον της χώρας δεν υπάρχουν περιθώρια για μεγάλα λόγια και υποσχέσεις αλλά μόνο συγκεκριμένα και κοπιώδη βήματα απελευθέρωσης από την κρίση. Οι διαδικασίες που θα διαμορφώσουν την «Κεντροαριστερά του αύριο» πρέπει να καθοριστούν από την κοινωνία των πολιτών και να αποτελέσουν το «νέο», «άτυπο», «κοινωνικό συμβόλαιο με προοδευτικό πρόσημο» προκειμένου να κατορθώσει ο χώρος να αποκτήσει δομή, μορφή και περιεχόμενο. Αλλιώς οποιαδήποτε συζήτηση είναι ατελέσφορη και δεν θα μπορέσει να ευδοκιμήσει, καθώς η Κεντροαριστερά είναι ο κατεξοχήν προοδευτικός χώρος και ως τέτοιος χρειάζεται την ενεργό και ουσιαστική συμβολή των πολιτών.

Ο χώρος της σοσιαλδημοκρατίας- πλήρωσε πολιτικά περισσότερο από κάθε άλλον χώρο τις οδυνηρές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης- εξακολουθεί να αποτελεί, όμως, τον κρίσιμο φορέα ισορροπίας της πολιτικής μας σκηνής. Η ανασυγκρότηση, λοιπόν, της προοδευτικής παράταξης δεν είναι επιλογή είναι ιστορική υποχρέωση όλων μας

 

 

Σελίδα 1 από 5